Marit Baars pakt derde ‘NK’-titel op zinderende eendagseditie bij Tavernie

NIEUWLAND – Het Dorpshuis Brandpunt stond vrijdagavond 23 januari 2026 bol van de spanning. Voor het eerst werkte tafeltennisvereniging Tavernie het volledige clubkampioenschap voor senioren (door de leden met een knipoog het ‘NK Tafeltennis’) in één avond af. Waar de strijd om de titel normaal over vier junivooravonden wordt uitgesmeerd, lag het tempo nu vanaf de eerste service hoog en bleef de zaal tot de laatste bal vol verwachting.

De achttien deelnemers werden verdeeld over een A groep en B groep, elk met twee poules. In de A poules onderstreepten Falco van Os en Ricardo Boogert meteen hun vorm door hun groepen te winnen; Marit Baars en Erwin Scherpenzeel plaatsten zich als koelbloedige nummers twee voor de knock outs. In de B groep barstte het direct los in Poule 1 (de ‘poule des doods’) die uiteindelijk alle halve finalisten zou leveren.

Slijtageslag als signatuur

De kruisfinales zetten de toon voor de rest van de avond: lange rally’s, dunne marges en partijen op karakter. In de A groep maakte Boogert indruk door in de slotfase nét wat frisser te ogen tegen Van Os, die tot dan toe nauwelijks een steek had laten vallen. Aan de overzijde hield Baars tegen Scherpenzeel stug stand op de grote punten; telkens wanneer de druk opliep, legde ze die ene extra bal strak langs de lijn of met venijnig effect neer. Het waren keuzes die, na drie uur strijden, vooral mentale scherpte verraadden.

De finale ademde hetzelfde ritme: bij elke randbal ging er een zucht door de zaal, spelers vochten tegen vermoeide benen én tegen elkaar. Marit Baars hield het hoofd koel, doseerde haar versnellingen en trok in de beslissende game het initiatief naar zich toe. Ricardo Boogert bleef combineren en zoeken naar openingen, maar trof Baars op de cruciale punten even onwrikbaar als trefzeker. Baars prolongeerde zo haar status en schreef haar derde Tavernie titel bij. Boogert pakte verdiend zilver, Scherpenzeel completeerde het podium met brons.

B groep: vijfsetters en een late ommekeer

Wie de B groep volgde, zag de vijfde game als rode draad. Spelers die aan het eind van de avond “bijna niet meer vooruit kwamen” en tóch nog één keer diep gingen voor een reflexblok of een forehand in de hoek; het publiek bleef er voor staan. In de halve finales hield Arjan Kros ternauwernood stand tegen de jonge Laurens Boot, terwijl Yonnick Opijnen in een energierijke partij nog voorbij langs Mathijs de Bruin kwam.

De finale werd een heruitgave van hun pouleduel (destijds in het voordeel van Opijnen) maar op het beslissende moment kantelde het beeld. Kros verkleinde de risico’s, temperde het tempo en bleef koel bij 9–9; precies daar viel de beslissing. Kros greep de titel, Opijnen mocht met opgeheven hoofd zilver ophalen, Boot pakte brons. Opvallend detail: alle halve finalisten kwamen uit dezelfde poule; een compliment voor het geweld in die ‘poule des doods’.

Slotakkoord in Brandpunt

De eendagsformule werkte. De zaal bleef vol, het schema liep strak en de beleving was van begin tot eind die van een finaleavond. Met een drievoudig kampioene in de A groep en een B finale die symbool stond voor de vele vijfsetters bewees Tavernie dat het ‘NK op één avond’ niet alleen kan, maar ook smaakt naar meer. Nieuwland genoot; Brandpunt bruiste.

Eindpodium

•⁠ ⁠A groep: 1. Marit Baars – 2. Ricardo Boogert – 3. Erwin Scherpenzeel
•⁠ ⁠B groep: 1. Arjan Kros – 2. Yonnick Opijnen – 3. Laurens Boot